واکنش های شیمیایی
همه چیز درباره ی واکنش های شیمیای
لوله آزمایش: مقدار كمی از مایع را در خود جای می دهد و وسیله ای برای اندازه گیری نیست امـا می توان واكنشی را در آن مشاهده كرد. بشر: ظرفی است شیشه ای استوانه ای شكل (مدرج وغیر مدرج)كه در یك طرف لبه ی آن فرورفتگی وجود دارد این فرورفتگی انتقال مایع به ظرف دیگر را آسان می كند.بشر به اندازه های حجمی متفاوت موجود است. آن را روی سه پایه و توری نسوز قرار می دهند برای تبخیر ،گرم كردن،صاف كردن وغیره... كاربرد دارد ارلن: ارلن (یا ارلن مایر) یک ظرف مخروطی با گردن نسبتا باریک در حجمهای مختلف است و قسمت بالای آن باریكتر و اندكی برگشته و قیفی شكل است، بدین وسیله هم می توان از ریختن مایع به بیرون جلوگیری كرد و هم می توان مایع را به داخل آن آسانتر ریخت. ارلن ممكن است ساده یا مدرج باشد. از نوع مدرج آن برای برداشتن حجم معینی از مایع یا تعیین تقریبی حجم مایع استفاده می شود اما نوع ساده آن برای استفاده از كارهای گوناگون مانند گرم كردن مایعات، مخلوط کردن و حتی نگه داری مایعات و یا به عنوان جمع کننده محصول تقطیر در عمل تقطیر و یا جمع کننده مایع خارج شده از قیف جدا کننده در هنگام عمل استخراج نیز استفاده می شود. جا لوله ای : وسیله ای چوبی،پلاستیكی و فلزی كه برای نگهداری لوله آزمایش كاربرد دارد. برس لوله یا لوله شو: نوعی برس كه برای شستن وتمیز كردن جدار داخلی لوله ی آزمایش كاربرد دارد.برای شستن لوله آزمایش برس درون لوله آزمایش قرار می دهند و می چر خانند. گیره: وسیله ای فلزی یا چوبی كه برای نگهداری لوله آزمایش به هنگام گرم كردن و گرفتن وسایل داغ به ویژه بوته به كار می رود. قیف جدا کننده(دکانتور): وسیلهای است که مایعات را بر اساس شاخص چگالی از هم جدا میکند مثلا اگر مخلوط یک ماده آلی و آب را که با هم قابل اختلاط نیستند در مخزن این وسیله بریزیم بر حسب چگالی، مواد در داخل این ظرف تفکیک میشود و ماده با چگالی بالاتر در زیر قرار میگیرد و وقتی شیر زیر ظرف را باز کنیم مایعی که دارای چگالی بالاتر است و در زیر قرار گرفته، از دستگاه خارج میگردد تا اینکه به مرز جدایی مایعات برسد، در چنین حالتی شیر را میبندیم و ظرف دوم را در زیر قیف جدا کننده قرار میدهیم و شیر را باز میکنیم و در نهایت قیف جدا کننده با موفقیت دو مایع مخلوط را از هم جدا میکند. قیف ساده: ابزار مخروطی شكل است كه در قسمت پایین آن لوله باریك و بلندی قرار دارد. نوك این لوله مورب است. از قیف برای انتقال محلول از ظرفی به ظرف دیگر استفاده می شود (به عنوان مثال برای انتقال محلول به بورت، استوانه مدرج، بالن حجمی، قیف جداکننده (قیف شیردار)، ارلن و… از قیف استفاده می شود) برای این كار، محلول موردنظر را نخست در بشـر ریخته سپس به كمك قیف تمـیز به ظرف دلخواه منتقل می شود. از قیف برای جدا كردن مایع از جامد نیز می توان استفاده كرد. این كار در شیمی تجزیه وزنی برای صاف كردن رسوبها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. برای این كار نخست باید قیف راشست و خشك كرد سپس كاغذ صافی متناسب با قیف و با ذره های رسوب برگزید (كاغذ صافی با قیف مناسب است كه پس از قرار دادن در قیف حدود 5/0 تا 5/1 سانتی متر از لبه قیف پایینتر باشد. و زمانی متناسب با ذره های رسوب است كه آب زیر صافی كاملاً زلال باشد.) برای گذاشتن كاغذ صافی در قیف ابتدا باید آن را چندین بار تا كرد، به شكل قیف درآورد و در آن گذاشت. برای این كه كاغذ به قیف بچسبد باید آن را خیس كرد و با انگشت تمیز كاغذ صافی را كاملاً به جداره قیف چسباند. اگر كاغذ صافی كاملاً به قیف نچسبد و حبابهای هوا بین كاغذ و جداره داخلی قیف بماند عمل صاف كردن كند می شود. 1- همزن شیشه ای 2- پایه 3- مخلوط معلق جامد در مایع 4- کاغذ صافی 5- قیف ساده 6- بشر 7- مایع زلال پیپت: دو نوع پیپت وجود دارد (1) پیپت ساده و (2) پیپت مدرج، پیپت ساده، مانند بورت درجه بندی شده است و صفر آن در بالا قرار دارد و باید آن را مانند بورت روی درجه صفر تنظیم و تا آخر خالی كرد. از پیپت برای برداشتن حجمهای مختلف و نسبتا کم استفاده میشود. برای پر كردن پیپت، نخست باید نوک پیپت را در ته محلول قرار داد تا هنگام مكیدن محلول هوا داخل پیپت نشود. زیرا در این صورت محلول به سرعت بالا می آید و وارد دهان می شود. وقتی سطح محلول حدود 2 میلی لیتر از خط نشانه گذشت، باید دهانه پیپت را با انگشت بست و آن را با ظرف محلول بالا آورد تا هم سطح چشم شود و به طور عمودی نگاهداشت. با كم كردن فشار انگشت، قطره قطره، محلول اضافی را خارج كرد تا سطح زیرین مایع به خط نشانه برسد و در این وضعیت دوباره با فشار انگشت بر دهانه پیپت مانع خارج شدن مایع شد. سپس باید نوك پیپت را از محلول خارج نموده و در ظرفی كه محلول در آن باید ریخته شود قرار داد. برای خالی كردن پیپت، فشار انگشت را باید كم كرد. هنگام خارج كردن پیپت از ظرف دوم، ظرف را باید كج كرد و نوك پیپت را در جایی كه محلول نباشد، به جداره ظرف تماس داد. به این ترتیب قسمتی از مایع كه در نوك پیپت مانده خارج می شود. برای خارج كردن این قسمت از مایع نباید به داخل پیپت فوت كرد. پیپت حبابدار: یك پیپت حباب دار در وسط دارای مخزنی است كه گنجایش پیپت روی آن ثبت شده است. در بالای حباب در قسمت باریك یك خط نشانه وجود دارد كه باید پیپت را تا این خط نشانه پُر كرد. پیپت حبابدار برای برداشتن حجمهای استاندارد مثل 1، 2، 5، 10، 25، 50 و ... میلی لیتر به کار میرود.
شیشه ساعت: شیشه ساعت ابزاری است و همان طور كه از نامش پیداست شبیه شیشه ساعت است و در اندازه های مختلف ساخته می شود.كاربرد: از شیشه ساعت برای تبخیر سریع مایع ها و محلول ها استفاده می شود.طرز استفاده: شیشه ساعت را مانند ابزار شیشه ای دیگر، باید شست و شو داد و در صورت لزوم آن را با دستمال خشك كرد.گاهی برای سرعت بخشیدن به عمل تبخیر، شیشه ساعت را در دهانه بشر قرار می دهند تا با جوشاندن آب درون بشر و گرم شدن شیشه ساعت با بخار آب جوش، عمل تبخیر و تبلور سریعتر انجام گیرد. . دستگاه تقطیرساده: برای جدا سازی مخلوط دو مایع مثل آب و الکل که نقطه جوش متفاوتی دارند استفاده می شود. استوانه مدرج : استوانه ای است پایه دار در حجمهای مختلف که از آن میتوان برای برداشت و انتقال حجمهای بزرگتر از پیپت استفاده کرد لبه آن مانند بشر، برگشتگی شیارمانندی برای خالی كردن محلول دارد. تفاوت درجه بندی آن با بورت و پیپت در این است كه درجه های كوچكتر آن در پایین قرار دارد. (دقت اندازه گیری پیپت و بورت را ندارد). چراغ گازی(چراغ بونزن): چراغ گازی آزمایشگاهی است در این چراغ یك گاز سوختی متان یا بوتان با هوا مخلوط شده و می سوزد به یاد مخترع آن بونزن (شیمیدان آلمانی )نامگذاری شده است.
آبفشان(پیست): ظرف محتوای آب مقطر است كه برای شستشوی رسوب یا اضافه كردن آب مقطر به كار می رود. بالن ژوژه (حجمی): برای تهیه محلول با غلظت معین به کار می رود.مقدار لازم ازماده برای غلظت مورد نظر را داخل آن ریخته و سپس حلال را به تدریج افزوده وتکان می دهیم تا سطح محلول به خط نشان برسد. چراغ الكلی: چراغ كار آزمایشگاه است با حرارت كمتر و معمولا در نبود چراغ بونزن استفاده می شود. سه پایه فلزی و توری نسوز: توری نسوز وسیله ای مشبك فلزیی كه قسمت وسط آن روكشی نسوز دارد و روی سه پایه قرار گرفته تا حرارت مستقیم به آنها نرسد و حرارت پخش شود. ظرف پتری: این ظرف پلاستیكی و برای مشاهده نمونههای زنده با میكروسكوپ تشریح یا استریو میكروسكوپ مناسب است. ظروف مرتبطه با پایه: این وسیله نشان میدهد که مقدار فشار آب در هر لوله فقط به ارتفاع آب در آن بستگی دارد و به مقدار کلی آب در لوله و سطح قاعده ی آن بستگی ندارد . این وسیله شیشه ای قلیایی با پایه فلزی می باشد. لوله کنوکسیون مایعات: این وسیله از جنس شیشه بروسیلیکات و مقاوم در برابر شوک حرارتی می باشد و برای نمایش انتقال گرما به روش همرفت می باشد . قطره چکان ( Dropper) : لوله شیشه ای است که نوک آن باریک شده و در انتهای آن لاستیکی قرار دارد. هنگام استفاده لاستیک را فشار دهید تا قطره چکان پر شود و با فشار مجدد لاستیک ، قطره قطره محلول خارج می شود. پنس فلزی ( Clip) : برای برداشتن اجسامی که نباید آن ها را با دست برداشت از پنس فلزی استفاده می کنند. مانند فلزات داغ و یا جمع آوری ذرات فلز مانند سدیم و جابجا کردن وزنه های ترازو به کار می رود. مثلث نسوز : آن را روی حلقه یا سه پایه قرار می دهند و سپس کروزه را روی آن قرار می دهند. کروزه یا بوته ( Crucible) : که از چینی یا فلز درست شده که برای ذوب کردن اجسام یا سوزاندن آن ها در کوره به کار می رود. کپسول چینی : برای تبخیر و خشک کردن محلول ها به کار می رود. ها ون( Mortar) : که ممکن است چینی یا شیشه ای باشد برای ساییدن و مخلوط کردن ( اجسام خمیری ) از آن استفاده می شود. برای نرم کردن اجسام سخت ابتدا آن ها را توسط چکش باید خرد کرد .ضمنا دسته هاون را به طور عمودی به جسم نزنید بلکه با ملایمت عمل ساییدن را انجام دهید. حمام آب یا بن ماری : از این اسباب برای حرارت دادن توسط آب گرم استفاده می شود. سانتریفوژ : که در اثر چرخش باعث جدا شدن رسوب ها از محلول ها می شود. چوب پنبه سوراخ کن : چند میله فلزی تو خالی است که در داخل هم قرار دارند ، برای استفاده به هر قطر که لازم باشد میله را روی چوب پنبه قرار دهید و میله عمودی را با دست بچرخانید تکه های چوب پنبه داخل لوله را با دیگری جدا کنید. دماسنج : درجات دماسنج ها معمولا بر حسب فارنهایت یا سانتیگراد ( سلسیوس) تنظیم شده است و در هر حالت ممکن است جیوه ای و یا الکلی باشد . میزان دقت دماسنج به درجه بندی آن بستگی دارد. به طوری که هر چه فاصله بین درجات بیشتر باشد خطای کمتری در خواندن خواهیم داشت. دسیکاتور : در قسمت پایین آن جسم جاذب الرطوبه ای وجود دارد که هوای داخل را خشک می نماید کروزه های داغ را داخل آن آن قرار داده تا سرد شوند. *لیتیم کم چگال ترین فلز است *اسمیم بیشترین چگالی را در فلزات دارد *هیدروژن کم چگال ترین نافلز است * ید بیشترین چگالی را در فلزات دارد * جیوه فلزی با کمترین نقطه ی ذوب * تنگستن فلزی با بیشترین نقطه ی ذوب *نئون نا فلزی با کمترین نقطه ی ذوب * الماس نافلزی با بیشترین نقطه ی ذوب واکنش پذیر ترین فلز سزیم است واکنش ناپذیر ترین فلز طلا است واکنش پذیر ترین نافلز فلوئور است واکنش ناپذیر ترین نافلز هلیم است برای آشنایی با معادله ی نوشتاری و نوادی به مثال های زیر توجه کنید!!!! مثال: مجموع جرم فر آورده ها برابر است با مجموع جرم واکنش دهنده ها !!! دو مولکول H2 +یک مولکول O2 می دهد..........> دو مولکول آب .........>معادله ی نوشتاری اعداد پشت حروف لاتین برای موازنه کردن است که بر اساس قانون پایستگی ماده تعریف شده است! 2H2 + o2 ____> 2H2o ۴گرم هیدروزن + ۳۲ گرم اکسیزن میدهد ۳۶گرم آب ۱ـمعادله ی نوشتاری:فقط از نام مواد موجود استفاده می کنیم مانند سدیم کلرید<.........کلر+سدیم ۲ـمعادله ی نمادی:از فرمول شیمیایی مواد استفاده می شود. H2 +O2_>H2O در یک معادله ی نمادی حتما باید حالت فیزیکی مواد موجود در معادله نوشته شود. s:جامد L : مایع G:گآژ برای دسترسی به مطالب بیشتر در باره ی کاتالیزور ها به ادامه ی مطالب بروید ! نمونه ای از کاتالیزور همگن در فاز گازی ، اثر کلر در تجزیه دینیترون اکسید است. گاز دینیترون اکسید ، در دمای اتاق ، گاز نسبتا بیاثری است، اما در دماهای نزدیک به صد درجه طبق معادله زیر تجزیه می شود. کاتالیزور ناهمگن عمدتا از طریق جذب سطحی شیمیایی مواد واکنش دهنده بر سطح کاتالیزور صورت میگیرد. جذب سطحی فرآیندی است که در جریان آن مولکولها به سطح جسمی جامد میچسبند. مثلا در ماسکهای گازی ، زغال به عنوان یک ماده جاذب برای گازهای زیان آور بکار میرود. پدیده ی تغییر سرعت یک واکنش شیمیایی با حضور موادی که ترکیب شیمیایی شان طی واکنش تغییر نمی کند . کاتالیزور ها ممکن است سبب افزایش سرعت واکنش یا کاهش آن تا حد توقف کامل شوند. پدیده ی کاتالیز اغلب در طبیعت مشاهده می شود و به صورت گسترده ای در صنعت : (ساخت اسید سولفوریک ــ آمونیاک ـ اسید نیتریک و...) کاربرد دارد. کاتالیزور از دو صفت کاتا و لیزور تشکیل شده است. در زبان یونانی "کاتا" به معنای پائین ، افتادن ، یا پائین افتادن است و "لیزور" به معنی قطعه قطعه کردن میباشد. در برخی زبانها کاتالیزور را به معنی گردهم آوردن اجسام دور از هم معرفی کرده اند. تاریخچه: اولین گزارش استفاده از کاتالیزور ، مربوط به کریشف میباشد که با استفاده از یک اسید به عنوان کاتالیزور توانست نشاسته را به قند ، هیدرولیزکند. بعدها دیوی توانست واکنش اکسیداسیون هیدروژن را با اکسیژن در حضور کاتالیزورپلاتین انجام دهد که این واکنش یک واکنش گرما گیر است و در نتیجه هنگام انجام واکنش جرقه تولید میشد. سوختن - تجزیه- سنتز یا ترکیب- جابه جایی یگانه - جابه جایی دوگانه - واکنش تجزیه ی آمونیوم دی کرومات:
انواع تغییرات : 1-فیزیکی 2-شیمیایی

::ادامه مطلب::
مخاطب های گرامی برای درک مفاهیم موازنه سوالاتی برای شما طراحی شده است برای یادگیری و حل آن ها به ادامه ی مطلب مراجعه بفرمایید!!!
::ادامه مطلب::


%20copy.jpg)


















::ادامه مطلب::
کاتالیزور همگن
مطالعات سینتیک نشان میدهد که واکنش مذکور بر اثر برخورد بین دو ملکول کلر کاتالیز میشود.
کاتالیزور همگن در محلول نیز ممکن است صورت گیرد. بسیاری از واکنشها بوسیله اسیدها و بازها کاتالیز میشوند. تجزیه هیدروژن پراکسید در حضور پون یدید کاتالیز میشود. کاتالیزور ناهمگن
در جذب سطحی فیزیکی معمولی ، مولکولها ، بوسیله نیروهای و اندروالسی به سطح ماده جاذب ، گیر میکنند. بنابراین مولکولهایی از گاز که جذب سطحی شدهاند، تا همان حد تحت تاثیر قرار گرفتهاند که گویی مایع شده باشند.
در جذب سطحی شیمیایی ، مولکولهای جذب شده ، با پیوندهایی که قابل مقایسه با پیوندهای شیمیایی است، به سطح ماده کاتالیزور نگه داشته میشوند. در فرایند تشکیل پیوند با ماده جاذب ، مولکولهایی که بطور شیمیایی جذب شدهاند، دچار تغییر آرایش الکترونی درونی میشوند. پیوندهای درون بعضی از مولکولهای کشیده و ضعیف و حتی پیوند بعضی از آنها شکسته میشوند.
عده زیادی از واکنشهای شیمیایی پیچیده که در بدن صورت میگیرد و برای حیات ما ضرورت دارد، به علت اثر آنزیمها در دمای پائین بدن امکان وقوع پیدا میکنند. هزاران آنزیم وجود دارند که هر یک وظیفه خاصی را انجام میدهند. تحقیق درباره ساختمان و عمل آنزیمها ، نویدهای فراوانی درباره پیشرفت شناخت عامل بیماری و مکانیسم رشد میدهد.
کاتالیز آنزیمی: ماده ی پروتئینی پیچیده که سبب سرعت بخشیدن به واکنش های زیستی در بافت های گیاهی یا جانوری می شود . کاتالیز آنزیمی ممکن است از نوع کاتالیز همگن یا کاتالیز نا همگن باشد.
چگونگی عمل :
تجربه نشان داده است که واکنش با کاتالیزور در دمای کمتری صورت میگیرد و همچنین کاتالیزور ، انرژی اکتیواسیون را پائین میآورد یا کاهش میدهد یا باعث میشود مولکولهای درشت به مولکولهای کوچکتر ، قطعهقطعه یا شکسته شوند.
کاتالیزور واکنش را میتوان بدون تغییر در پایان واکنش بدست آورد. مثلا سرعت تجزیه KClO3 را با مقدار کمی MNO2 میتوان فوقالعاده زیاد کرد. در معادلهای که برای این تغییر نوشته میشود ، کاتالیزور را بالای پیکان میگذارند ، زیرا کاربرد آن در استوکیومتری کل واکنش اثری ندارد:
ریشه ی لغوی:

چگونگی انجام یک واکنش شیمیایی
برای اینکه واکنش شیمیایی رخ دهد، باید پیوندهای بین اتمها و مولکولها شکسته شوند و به نحو دیگری تشکیل شوند. از آنجا که این پیوندها معمولا قوی هستند، اغلب برای شروع یک واکنش انرژی لازم است. این انرژی معمولا به شکل گرما است. مواد جدید (محصولات واکنش) خواص متفاوت با مواد اولیه (واکنش دهنده ها) دارند. واکنشهای شیمیایی فقط در آزمایشگاه رخ نمیدهند. این واکنشها دائما در اطراف ما در حال وقوع اند، مانند زنگ زدن اتومبیلها و پخته شدن غذا.
انواع واکنشهای شیمیایی
بعضی از واکنشهای شیمیایی بسیار سریع، یعنی ظرف چند ثانیه رخ میدهند. بعضی دیگر از واکنشها بسیار کند هستند و تا هزاران سال به طول میانجامند (فساد یک جسد مومیایی شده باستانی نمونه ای از واکنشهای بسیار کند است).
نحوه انجام واکنش
برای اینکه یک واکنش شیمیایی رخ دهد، باید مواد واکنشدهنده با هم تماس یابند تا محصولات جدیدی را تشکیل دهند. هر چیزی که تماس بین ذرات واکنشدهنده را افزایش دهد، سرعت واکنش را زیاد میکند. این کار را به چند طریق میتوان انجام داد:
با افزایش غلظت واکنشدهندهها ، بطوری که ذرات بیشتری وجود داشته باشد. به این ترتیب ذرات به دفعات بیشتری به هم برخورد میکنند و بنابر این سریعتر واکنش میکنند و محصولات واکنش را تشکیل میدهند.
با افزایش فشار درون ظرف واکنش ، بطوری که ذرات به هم فشرده شوند و در نتیجه بیشتر به هم برخورد کنند.
با افزایش دمایی که واکنش در آن رخ میدهد. این کار به ذرات انرژی بیشتری میدهد، در نتیجه سریعتر حرکت میکنند و به دفعات بیشتری برخورد میکنند.
با افزایش مساحت رویه واکنشدهندهها با شکستن فیزیکی آنها. این کار فرصت بیشتری را برای تماس و واکنش به واکنشدهندهها میدهد.
استفاده از کاتالیزور
راه دیگری برای تغییر سرعت یک واکنش استفاده از کاتالیزور است. کاتالیزور ماده ای است که سرعت یک واکنش را تغییر میدهد، اما خود آن در پایان واکنش از نظر شیمیایی بدون تغییر میماند. کاتالیزگرها معمولا واکنش را سریعتر میکنند. این مواد این کار را با فراهم کردن مسیر دیگری برای واکنش انجام میدهند، مسیری که نیاز به انرژی کمتری دارد.
به دلیل پائین آمدن «سد» انرژی ذرات بیشتری واکنش میکنند و واکنش سریعتر انجام میشود. کاتالیزگرها در تولید صنعتی مواد مختلف، مانند بنزین ، مارگارین ، آمونیاک اهمیت زیادی دارند. اکثر کاتالیزگرهای صنعتی فلز هستند و به شکل دانه های فلزاند. بعضی از کاتالیزگرها برای کند کردن واکنشها به کار میروند و بازدارنده نامیده میشوند. 
اکسایش و کاهش
اکسایش و کاهش فرایندهایی هستند که در بعضی واکنشهای شیمیایی رخ میدهند: وقتی که اکسیژن به ماده ای اضافه میشود، وقتی که ماده ای هیدروژن از دست میدهد و وقتی که ماده ای الکترون از دست میدهد.
کاهش ، عکس اکسایش است. این فرایند در سه حالت رخ میدهد: وقتی که ماده ای اکسیژن از دست میدهد، وقتی که ماده ای هیدروژن بدست میآورد و وقتی که مادهای الکترون بدست می آورد.
به عنوان مثال وقتی که منیزیم در هوا سوزانده میشود، این فلز با به دست آوردن اکسیژن و اکسیده شدن تبدیل به خاکستر میشود. این خاکستر اکسید منیزیم است.
واکنشهای اکسایش و کاهش
اکسایش و کاهش همیشه همراه با هم در یک واکنش رخ میدهند.در این صورت، واکنش را واکنش اکسایش- کاهش مینامند. بعضی از واکنشهای اکسایش- کاهش در صنعت مفید است. مثلا استخراج آهن از سنگ معدن آن با ترکیب کردن سنگ معدن با منواکسید کربن در کوره بلند آهن انجام میشود. در این واکنش سنگ معدن آهن اکسیژن از دست میدهد و آهن تشکیل میشود و منواکسید کربن ، اکسیژن بدست میآورد و تبدیل به دیاکسید کربن میشود


| قالب وبلاگ : پارس اسكين |








واکنش های شیمیایی